![]() |
![]() |
|
|
1- ما صد در صد در برابر تجربه هايمان مسئول هستيم . 2- هر انديشه اي كه از ذهن ما مي گذرد آينده مــــا را مي آفريند . 3- نقطه اقتدار همواره در لحظه حال است . 4- عذاب هر كس به دليل انزجار از خويشتن و احساس گناه است . 5- دروني ترين احساس هر كس اين است كه " آنچنان كه بايد خوب نيستم ". اين تنها يك انديشه است و انـــديشه را مي توان عوض كرد . 6- انزجار و انتقاد و احساس گناه بيش از هر الگوي ديگري صدمه مي زند . 7- دست كشيدن از نفرت و انزجار حتي مرض سرطان را نيز نابود مي كند . 8- هنگامي كه به راستي خود را دوست بداريم همه چيزهاي نيكوي زندگي به حركت در مي آيد . 9- ما بايد گذشته ها را رها كنيم و همه را ببخشاييم . 10- بايد مشتاقانه بخواهيم كه خويشتن دوستي را بياموزيم . 11- تاييد و پذيرش خويشتن در زمان حال ،كليد دگرگونيهاي مثبت است . 12- اين ماييم كه اين به اصطلاح " بيماري " را در تن خود مي آفرينيم . از كتاب شفاي زندگي اثر : لوييز هي ترجمه : گيتي خوشدل
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و سوم خرداد 1386ساعت 12:51 توسط پروانه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
| پیوندهای روزانه |
|
وب سايت جامع راديولوژي علوم زمين ستاره كمياب متد سيلوا آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
خرداد 1386 |
| پیوندها |
|
عشق نافرجام |
|
RSS
|